Разлік аб’емнага гідраулічнага прывада
Пабудова характарыстыкі гідрасістэмы залежыць ад рэжыму руху вадкасці, які быў вызначаны раней. Так як пры ламінарным руху страты ціска прапарцыянальны расходу ў першай ступені, таму характарыстыку магчыма пабудаваць па двух пунктах:
пры Q=0, р= рц, а пры Q=Qп, р=рп
Гэта значыць, што характарыстыка гідрасістэмы ўяўляе сабой прамую лінію, якая праходзіць праз пункты01 і В (лінія 5).
Далей неабходна пабудаваць характарыстыку засцерагальнага клапана. Для гэтага на восі ардынат неабходна адкласці ціск, пры якім клапан павінен дзейнічаць. Гэты ціск прымаецца роўным ркл=(1,2-1,3 )рп=4.75 МПа . Ад адкладзенага ціску ркл ўверх адкладываем велічыню ∆рк=∆рм(Qп/Qм)2: (кропка А1). Праз пункты ркл і А1 неабходна правесці лінію 6, якая і з’яўляецца характарыстыкай засцерагальнага клапана.
Далейшая пабудова характарыстыкі гідрапрывада залежыць ад значэння мінімальнага расходу гідрацыліндра :
Qmin=0.25*Qп (8.3)
Для канчаткова выбару помпы неабходна вызначыць магутнасць помпы пры рабоце засцерагальнага клапана (для гэтага неабходна ў формулу (1.26) /1/падставіць значэнні р,Q, і η, якія адпавядаюць пункту А1).Атрыманая магутнасць павінна быць меншай за магутнасць прынятай помпы, якая вызначаецца па гэтай жа формуле пры значэннях р,Q, і η, узятых з тэхнічнай характарыстыкі.
ЦЕПЛАВЫ РАЗЛIК ГIДРАПРЫВАДА
Пры рабоце гідрапрывода частка механічнай энергіі пераўт-вараецца ў цеплавую. Цяпло, якое ў гэтым выпадку выдзяляецца, ідзе на награванне рабочай вадкасці і элементаў гідрапрывода, а таксама рассейваецца ў навакольнае асяроддзе цераз паверхню цеплаперадачы. Награванне рабочай вадкасці больш за дапушчаль-ныя межы непажадана, таму што з павелічэннем тэмпературы змяншаецца вязкасць і павялічваецца акісляльнасць вадкасці.
Падтрыманне тэмпературы вадкасці ў дапушчальных межах дасягаецца на аснове правядзення цеплавога разліку гідрапрывада.
Велічыня цеплавой энергіі, якая выдзяляецца пры рабоце, вызначаецца па залежнасці:
Nцепл=(1-η)Nп, (9.1)
дзе η - агульны ККДз гідрапрывода; Nп - магутнасць, якую спажывае помпа (адпавядае NA1).
Агульны ККДз вызначаецца па залежнасці:
η=Nв/Nп=0.315/0.76=0.41 (9.2)
дзе Nв - магутнасць,якая затрачваецца на пераадольванне зададзенага карыснага намагання Р (Nв=Р*Vр=9000*0,035=0.315 кВт) з улікам парадку работы гідрапрывода.
Nцепл=(1-η)Nп=(1-0.41)*0.76=0.45 кВт
Велічыня тэмпературы масла tм, якое знаходзіцца ў масленым баку, складаецца з зададзенай тэмпературы навакольнага асяроддзя tа=20°C і прыросту тэмпературы ∆t за кошт цеплавой энергіі Nцепл і павінна быць меншай за tдап.
tм=( tа+∆t )<= tдап (9.3)
дзе tдап - дапушчальная тэмпература рабочай вадкасці (масла), якая знаходзіша у межах (60-80)°С.
Значэнне ∆t вызначаецца па формуле цеплаперадачы:
∆t= Nцепл /(Fбkб+Fтрkтр) (9.4)
дзе Fб,Fтр - адпаведна плошча паверхні цеплаабмену масленага бака і трубаправодаў; кб, ктр - каэфіцыент цеплаперадачы адпаведна для бака і трубаправодаў, які выбіраюць з табл. 1.7. [1]. Звычайна для труб ктр=12 Вт/(м2°С). Пры абдзіманні гідрабака паветрам кб=10Вт/(м2°С).
Плошча паверхні цеплаабмену трубаправодаў гідрапрывода вызначаецца па залежнасці:
Fтр=π
(9.5)
дзе di , li - адпаведна дыяметр і даўжыня асобных участкаў.
Fтр=π(dнlн+dзлlзл)=3,14(10*19+12*6)*10-3=0,823 м2
Для вызначэння плошчы паверхні цеплаабмену масленага бака неабходна вызначыць яго памеры.
Аб’ем масла, неабходны для работы гідрапрывода прымаюць роўным (2-3) хвіліннай падачы выбранай помпы:
Vм=(2-3)Qп =2*60*0,000128=0.015м3 (9.6)
Поўны (геаметрычны) аб'ём бака павялічваюць на (20-30)%. 3 улікам гэтага
Vб=(1,2-1,3) Vм=1,25*0.015=0.019м3
Гэта значэнне акругляем у большы бок і прымаем Vб=25 л згодна з ДАСТ 16770-71 (дадатак 14).
Часцей за ўсё форма бака прымаецца прамавугольнай з суадносінамі старон а:b:h - 1:2:3, дзе a,b,h -адпаведна шырыня, даўжыня і вышыня бака.
Тады, улічваючы Vб і суадносіны паміж старонамі бака:
а=
=
=0.161м (9.7)
b=2a=0,322 м (9.8)
h=3a=0.483 м (9.9)
Пасля гэтага неабходна вылічыць плошчу паверхні цеплаабмену бака:
Fб=ab+2h(a+b)= 0.161*0,322 +2*0.483 (0.161+0,322)=0.518 м2 (9.10)
Δt=
=30
0C
Вызначаем тэмпературу масла:
tм=( tа+∆t )=(20+30)=50°С<tдоп,
Схема гідрабака

Мал. 9
1-корпус бака 5-усмактываючая труба
2-накрыўка бака 6-перагародка
3-труба зліва 7-зліўные пробкі
4-пробка
10. РАЗЛIК МЕТАЛАЁМКАСЦI ГIДРАПРЫВАДА
Адной з пераваг гідрапрывода ў параўнанні з іншымі прыводамі з’яўляецца яго малая металаёмістасць, што магчыма атрымаць за кошт прымянення ў іх высокага ціску.
Металаёмістасць гідрапрывода характарызуецца каэфіцыентам qN, які вызначаецца па формуле:
qN=Gгп/Nв (10.1)
дзе Gгп - агульная вага гідрапрывода.
Разлічым вагу гідрацыліндраў. Вага гільзаў цыліндраў:
Gгц=(
*L*((D+2*δ)
-
D
)/4+2*
*(D+2*δ)
*δнакр/4)*ρ (10.2)
Gгц1=4.2кг.
Gгц2=4.2кг.
Gпоршня=
D
bρ/4
b- шырыня поршня(0.035м)
Gпоршня
1,2 =
=0.45кг
(10.3)
Вага штокаў разам з поршнямі:
Gштіп1,2=b*π*d2*ρ/4
Gштока1,2=2.37кг
Вагу трубапровада вызначаем па формуле:
Gтр=lн*π(dвн2 –dн2 )*ρ/4+ lзл*π(dвзл2 –dзл2 )*ρ/4 (10.4)
Gтр = ((0.01642-0.012)*19+(0.022-0.0122)*6)*3.14*250/4=9.3 кг
Вагу гідраапаратуры вызначым па формуле:
Gга= 7+1.6+2.5+6.3+2.4+2*1.5=22.8 кг
Агульная вага гідрапрывода:
Gгп=2*4.2+2*0.45+2*2.37+9.3+22.8=46.14кг (10.5)
qN=46.14/315= 0.14645 кг/Вт (10.6)
СПІС ЛІТАРАТУРНЫХ КРЫНІЦ
Санковіч Я.С. Гідраўліка і асновы гідрапрывода. Гідраўліка, гідрамашыны і гідрапрывод. Мн. 1998 г.
Мядзведзеў В.Ф. Даведныя матэрыялы па выкананню разлікова графічных і курсавых работ. Мн. 1983г.
Вільнер Я.М., Кавалеў Я.Т., Некрасаў Б.Б. Даведны дапаможнік па гідраўліцы, гідрамашынам і гідрапрыводам. Мн. “Вышэйшыя школа” 1916 г.